Halkın Direnme Hakkı

12 Temmuz 2006’da İsrail’in Lübnan halkına yönelik saldırganlığına karşı Lübnan direnişi ile elde edilen tarihsel başarının, kapsamlı bir Arap kurtuluş mücadelesini yeniden canlandırmada bir kaldıraca dönüştürülmesi, bu başarının Siyonist ve Emperyalist projeye karşı yöneltilmesi ve Lübnan’daki, Filistin ve Irak’taki ulusal direnişlere ek olarak Arapların direnişiyle “halkların direnme hakkı” çerçevesinde küresel bir dayanışma örülmesi için 16-19 Kasım 2006’da Beyrut’ta “Direnişi Desteklemek İçin Uluslararası Konferans” Hizbullah, Lübnan Komünist Partisi, Halk Hareketi, Ulusal Birlik Platformu ve al-Leega çağrısı ile toplandı. Konferansa dünyanın her tarafından halkların özgürlük ve gelişme hakkını destekleyen onlarca siyasi, sendikal, STK, savaş, emperyalizm ve küreselleşme karşıtı hareketi temsilen 400 kişi katıldı.

Konferans katılımcıları Arap ve İslam dünyasının maruz kaldığı saldırganlığın farklı boyutlarını ve bütün dünyada halkların bağımsız gelişimini ile birlikte dünya barışını tehdit eden Amerika saldırganlığının sonuçlarını değerlendirdiler.

Konferans katılımcıları kapsamlı tartışmaların sonucunda bölgeyi ve dünyayı tehdit eden tehlikeler ile bu tehdit ve sorunlarla baş etme yöntemleri ve tehditlere karşı mücadele eden önemli güçlerin birliğini sağlama mekanizmaları konusunda ortak bir vizyonun ilke ve sonuçlarını belirlediler. Katılımcılar aynı zamanda kendi aralarındaki ağı ve koordinasyonu, bölgeyi ve tüm dünyayı hedefleyen Amerikan-Siyonist projeye karşı zaferi sağlamak için arttırmanın yöntemlerini geliştirmişlerdir.

Katılımcılar aşağıda belirtilen noktalar üzerinde görüş birliğine vardı:

Genel politik düzeyde:

• Büyük veya Yeni Orta Doğu projeleri, ABD’nin bölgeyi Balkanlaştırmak, çatışmalara ve savaşlara boğarak kendi denetimi altına almak ve kaynaklarını yağmalamak için oluşturduğu saldırgan bir inisiyatif olarak değerlendirilmesi.
• Amerikan yönetimi tarafından geliştirilen “Medeniyetler Çatışması” ideolojisi, yeni bir dünya savaşına zemin oluşturabilecek yönelimler yaratan saldırgan savaş ve hegemonya politikaları olarak nitelendirilerek reddedilmesi.
• Tüm direniş hareketleri ile onları Arap-İslam bölgesi ve tüm dünyada destekleyen güçleri içeren kapsayıcı, evrensel bir dayanışma zeminini dünya çapında var olana paralel veya onu ikame etmesi hedefiyle değil verili zincirin bir halkasını oluşturacak biçimde kurma çalışmalarını devam ettirilmesi.
• Bölgedeki ve dünyadaki Emperyalist-Siyonist ittifaka, onun güncel ve gelecekte oluşturacağı tehditlerine karşı yönelimleri güçlendirmek ve konsolide etmek için, solcu, demokratik, ulusal akımlar ile İslami ve direniş hareketleri arasında daha yaygın ve kapsamlı ilişkiler geliştirmeye yönelik çalışılması.
• Arap ve İslam dünyası ve tüm dünyada kurtuluş hareketlerinin atılım yapabilmesini sağlamak amacıyla solcu ve ulusalcı akımlar ile direnişçi İslami akımları uzlaştıracak teorik ve entelektüel öncülleri kristalize edilmesi. [uzlaşma: aralarındaki gerginliklere son vererek birlikte çalışma olanakları yaratacak şekilde okunmalı - ç.n.]
• Kurtuluş, kalkınma, birlik ve demokrasi hedeflerini kapsayan devrimci entelektüel bir vizyonun geliştirilmesi.
• Bölgesel entegrasyon ihtiyaçlarıyla daha uyumlu ve Arap ulusları içerisinde çeşitliliğe ve çoğulculuğa daha fazla saygıyı öngören yeni bir Arap ulusçuluğu kavramının oluşturulması.
• Direniş kültürü yaygınlaştırmak ve Amerikan-Siyonist ittifakının doğallaştırılmasını ve buna boyun eğilmesinin reddedilmesi.
• Irak üzerindeki Amerikan komplosunu teşhir edilmesi ve Amerikan işgali ve bunun hedefleri, etkileri ve araçlarına karşı Irak direnişinin desteklenmesi.
• İsrail ile ilişkilerin normalleştirilmesi projelerine karşı ve Wadi Araba antlaşmasının tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılması için verdikleri mücadele çerçevesinde Ürdünlülerle dayanışmanın ifade edilmesi.
• Arap ülkeleri içinde, bölge ve dünya ölçeğinde her türden direniş biçimlerinin birliği ve bölgedeki Amerikan -Siyonist işgalini alaşağı etmeyi hedefleyen Lübnan, Filistin ve Irak’taki çeşitli direniş güçlerini içeren bir Arap direniş projesinin kristalize edilmesi için çağrı yapılması ve buna yönelik çalışılması.
• Amerikan-Siyonist saldırganlığına karşı her düzeyde kazanılacak zaferi dikkate alarak, Arap dünyası, İslam dünyası ve tüm dünya üzerine bu ittifakın yürüttüğü hegemonya politikalara karşı barışçıl mücadelelerin yoğunlaştırılması için çağrı yapılması.
• Ortaklaşılan amaçlar ve hedefler temelinde, hem ulusal hem bölgesel ölçekte geniş cepheler yaratma politikası güderken her ülkenin ve/veya halkın özel koşullarına hak ettiği saygının gösterilmesi.
• Arap ve dünya direnişleri ile dayanışmayı, değişik biçimlerdeki demokratik ve sosyal mücadelelerle bağlantılandırılması.
• Direnişe dahil olan çeşitli politik ve sosyal Arap yapılarını içeren ya da destekleyen bir ağ kurulması. Bu etkinlikler ağı, birleşik bir yerel ve bölgesel koordinasyon komitesi tarafından çekip çevrilecek, bu komite ulusal çerçeveleri içinde değişik yöntemler kullanarak (düzenli toplantılar, yazışmalar, internet) bir iletişimi aktive edecek, aynı zamanda yıl içinde belli zamanlarda Arap direniş hareketleriyle dayanışmasını ifade etmek için geniş halk eylemleri örgütleyecektir: – Lübnan halkı ve direnişiyle dayanışma için 12 Temmuz’da bir etkinlik günü; 20 Mart’ta Irak halkı ve direnişi ile dayanışma için bir gün; her yıl 28 Eylül’de, ülkelerini özgürleştirmeleri ve vatanlarına geri dönmeleri için Filistin’le dayanışma günü.
• Savaş suçlularını ve insanlığa karşı suçların faillerini, Irak ile Filistin halklarına karşı işlenen bu suçlardaki rollerinden dolayı adalet önüne çıkarmak için Bir Arap Vicdanı Mahkemesi kurulmasına; ayrıca direniş üyelerine, politik mahkumlara ve özellikle de İsrail hapishanelerindekilere karşı işlenen suçların sorumlularının adalet önüne çıkarılması.
• Özellikle Batı dünyasında direnişin imajını karalamayı hedefleyen, “terörizme karşı savaş” adı altında yürütülen, direnişin ve özgürlük savaşçılarının imajını kasıtlı olarak çarpıtarak fanatik ve şiddet hareketlerinin üyeleri gibi gösteren örgütlenmelerin kampanyalarına karşı taraf olan ve mücadele etmeyi hedefleyen çabaların kapsamının genişletilmesi ve konsolide edilmesi.
• Arap ve İslam devletleri ve güçleri ile tüm bölge devletlerinin Irak’ın birliğini, Araplığını korumaya ve işgalden kurtuluşunu sağlamaya çağırılmaları.
• Tüm ulusal haklarının kazanılması yolunda Filistinlilerin verdiği mücadelenin desteklenmesi.
• Lübnan’daki Filistinli mültecilerin tüm insani ve yasal haklarını elde etmelerinin desteklenmesi.
• Amerikan –Siyonist tehdidin bölgedeki tüm halklara ve devletlere yönelik olmasının Amerikan-Siyonist projesine karşı tüm önemli güçlerin birliğine katkı sağlayacak stratejik bir Arap/İran anlaşmasını teşvik eden bir unsuru olarak görülmesi.
• Direniş cephesinin temel politik kriterini “herhangi bir din, mezhep yada ırk ayrımı gözetmeden bölgedeki emperyalist projeye karşı duruş” olarak görülmesi.
• Amerika ve İsrail’in bölgedeki ülkelere ve bunların içindeki önemli güçlere yönelik tehditleri kınanmakta ve herhangi bir saldırıya karşı halk seferberlikleri için hazırlanılması.
• İsrail’in nükleer güce ve silaha sahip olmasını hem bölge hem uluslar arası barışa ve güvenliğe bir tehdit olarak kabul eder. Bölgeyi nükleer silahlardan arındırmak; buna karşın tüm bölge ülkelerinin barışçıl amaçlarla nükleer kapasitelerini geliştirme hakları olduğunu vurgulamak için tüm dünya halklarının kararlı bir duruş sergilemesini talep edilmesi.

Yasal düzeyde:

• İnsan hakları ve halkların hakları için, Arap Avukatları Birliği ve Arap İnsan Hakları Derneği ile koordinasyon içinde olacak şekilde tüm dünyadan avukatları ve insan hakları aktivistlerini içeren uluslararası bir forum oluşturulması.
• İsrail’in yargılanması ve İsrail savaş suçlularının mahkeme önüne çıkarılması konusunda yasal deneyimlerin paylaşılması için uluslararası bir internet sitesinin kurulması.
• “Savaş Suçlarının Belgelenmesi ve Mahkeme Önünde Yargılanması için Arap Merkezi” çerçevesinde aşağıda belirtilen savaş suçları, saldırılar ve insanlığa karşı işlenmiş suçlar konusunda dokümanların, ifadelerin ve kanıtların toplanması için çabaların koordine edilmesi.
  • Sivillerin katledilmesi ve yerinden edilmesi, sivil tesislerin tahrip edilmesi, yolların, köprülerin, elektrik santrallerinin, limanların, havaalanlarının ve ulaşım depolarının bombalanması
  • Çevrenin kirletilmesi ve özellikle de Lübnan kıyı şeridinin kirletilmesi – ki bütün Akdeniz havzasını etkileyecektir.
  • Al – Manar TV ve başka medya ve yayın kuruluşlarının kasıtlı olarak tahrip edilmesi

• İsrail savaş suçlularını Lübnan’da yaptıkları için saldırının yıldönümünde yargılamak amacıyla Betrand Russel Vakfı’nın gözetimde Cenevre’de toplanacak olan Vicdan Mahkemesi’nin desteklenmesi.
• Aynı amaçla bir Uluslararası Mahkeme kurulmasında çalışması için Lübnan hükümetine de çağrı yapılması.

• İsrail’e tazminat davalarının açılması ve İsrail’in işlediği savaş suçlarının bedeli ile şu anda UNIFIL’in yürüttüğü misket bombalarının temizlenmesi masraflarını karşılaması için Avrupalı avukatlar ve insan hakları aktivistlerinin kendi bulundukları ülkenin vatandaşlarıyla birlikte çalışarak kendi hükümetleri üzerine baskı kurmaya çağrılmalarına.
• İsrail devletinin kurulduğu günden bu yana gerçekleştirdiği yasal ihlallerin dökümünün yapılması ve İsrail’in yargılanmasına yönelik çalışmaların yürütmesi.
• Filistinli mültecilerin kendi anavatanlarına uluslar arası hukuk ve sözleşmeler çerçevesinde dönüş haklarının desteklenmesi için dünyanın bütün haklarına, hükümetlerine ve sivil kuruluşlarına seslenilmesi.

• Savaşın 1. yıldönümü olan 12 Temmuz 2007’de Lübnan halkı ve direnişi ile dayanışma için uluslararası bir konferansın yapılması için hazırlıkların yürütülmesi.
• En önemlilerinin aşağıda belirtildiği uluslar arası kurumlar nezdinde İsrail’e karşı dava açması ve şikayette bulunması için Lübnan Hükümeti’ni üzerinde baskı kurulması.

• • Uluslararası Adalet Divanı
  • Uluslararası Ceza Mahkemesi

o Güvenlik Konseyi’nin alacağı bir karar doğrultusunda özel bir mahkemenin kurulması; bunun gerçekleşmemesi durumunda böylesi bir mahkemeyi 50/377 Sayılı Sözleşme (Barış Birliği) doğrultusunda kurması için Genel Kurul’a başvurulması.

• Avrupa ve uluslar arası hareketlerin Lübnanlıların yaşadıkları ülkelerdeki ulusal mahkemelere yapacakları başvuruları desteklemeye çağırılması.
• İnsan Hakları Konseyi ile BM’nin Çocuk Hakları, Kadın Hakları, Çevre gibi komite ve alt-komiteleri ile ilişkiye geçilmesi.

• Saldırıda yer aldıkları için, yargılamanın İngiltere’yi ve ABD’yi de kapsayacak şekilde genişletilmesi.
• İsrail’in uluslararası kanun ve konvansiyon ihlallerini teşhir etmek için uluslarası bir medya kampanyasının düzenlenmesi.
• Lübnan’da ve Filistin ve Irak’ta İsrail ve ABD işgallerine karşı gerçekleşen Arap direnişi hakkında bilgi vermek, amacını açıklamak, haklılığını ve mücadelenin meşruluğunu ortaya koymak ve bunun aynı zamanda genel anlamda uluslararası ve insanlık hukuku zemininde de meşru ve haklı olduğunu anlatmak için uluslararası bir medya kampanyasının yürütülmesi.
• Terörizm ile halkların kurtuluş, özgürlük ve kendi kaderini tayin için verdikleri mücadeleler arasındaki farkın ortaya konulması.
• Kitle imha silahlarından arındırılmış bir Orta Doğu için mücadele edilmesi.
• UNIFIL güçlerini sınırın bir tarafına konuşlandıran 1701 sayılı kararın taraflı niteliğini deşifre edilerek bu kararın onları [UNIFIL - ç.n.] Lübnan direnişiyle karşı karşıya getirecek bir tuzağa dönüştürecek şekilde yorumlanmasına karşı mücadele edilmesi.
• Arap ülkelerinin Uluslararası Ceza Mahkemesi ve diğer insan hakları konvansiyonlarının iç tüzüklerinin imzalamaları için teşvik edilmeleri.

Medya düzeyinde:

· Medyanın Lübnan, Filistin, Irak ve bütün bölgedeki mücadele açısından önemli bir arena olduğunun kabul edilmesi.

· Saldırgan ve egemen güçler tarafından desteklenen gruplara karşı, tam bir kavramsal, değer ve dil sisteminin inşa edilmesine dayanan bir medya yüzleştirme politikasının benimsenmesi.

· Tüm halkların mücadeleleri arasındaki ortak noktaların netleştirilmesi ve sadece bölgeye değil aynı zamanda insanlığa yönelen Amerikan-Siyonist projesine karşı dünya çapında bir ağ kurulması için çalışılması.

· Aşağıda belirtilen amaçlara odaklanacak yazarlar ve medya personelinden oluşan bir medya yapısının kurulması:

o İnternette bir tartışma grubunun (blog) kurulması.

o Bu alana ilgi duyan yazar ve gazetecilere çağrı yapılması.

o Çalışmaları için tanım ve çerçeve önerilmesi ve bunun medya alanında hesap verebilir [ sorumlu yayıncılık yapan ç.n.] bir şekilde tasarlanması.

o Bizim amaçlarımızda kesişen duruşa sahip ve işbirliği yapabilecek tüm dünya yazar ve gazetecilerinin bir listesinin hazırlanması ve bunlarla iletişim kurulması, yazdıklarının yayımlanarak yaygınlaştırılması.

o İki ya da üç ay sonra çalışmanın değerlendirilmesi ve gerekli kararların alınması için bir toplantı yapılması.

o Düşman olarak nitelendirilebilecek gazeteci ve yazarların izlenebilmesi için bir medya gözlem organının kurulması, [düşmanca yayınlara - ç.n.] profesyonel ve yöntemli bir tarzda yanıtlar oluşturulması ve bu şekilde düşmanca yayın yapan medyaya karşı direniş tercihini destekleyen bir uluslar arası medyanın aygıtının geliştirilmesi. .

Yeniden yapılanma düzeyinde:

Konferans katılımcıları, Beyrut’un güney varoşları, Güney Lübnan kasabaları ve köylerine yönelik nüfusun yoğun olduğu alanları hedefleyen, Lübnan’da 130.000’den fazla evi ve ekonomik tesisi yıkan İsrail saldırganlığının sonuçlarını bir “habitat imhası” olarak tanımlanması konusunda hemfikir oldular.

Konferans yeniden yapılanmanın düzeyinde ve saldırının etkilerinin temizlenmesinde direnişin ve direniş kurumlarını rolüne de değinerek İsrail saldırısı esnasında ve sonrasında Lübnan halkının metanetini destekledi ve aşağıda belirtilen konularda çağrıda bulundu:

· Yıkılan alanların yeniden inşasının o bölgede yaşayanların ifade ettikleri ihtiyaçları çerçevesinde çeşitli insani ihtiyaçları da karşılayacak biçimde yapılmasını öngören bir sosyal gelişme vizyonunun benimsenmesi.

· Yardım ve yeniden yapılanma için çalışan Lübnan sivil kuruluşlarına, ve özellikle de Lübnan halkının İsrail saldırganlığına karşı koymasında ve hala bu tavrını sürdürüyor olmasında önemli bir role sahip olan direniş kurumlarına mümkün olduğu kadar çok destek verilmesi. Bunun için gelen yardımlara çeşitli zorluklar çıkaran uluslararası mali be yasal sistemlerin yol açtığı yasal ve mali engellerin aşılmasının sağlanması.

· Bu anlamda konferans, hedeflenen ülkelerin her birindeki toplumları desteklemek için komitelerin kurulması ve bu komitelerin de saldırıyı karşılayan Lübnanlıları desteklemesi yönünde çalışması için çağrı yapmaktadır.

· Yıkılmış Lübnan köylerindeki duruma dikkat çekilmesi ve buraların kendi has kırsal mirasları koruyacak tarzda yeniden inşa edilmesi

· Yeniden inşa sürecinin insani, sosyal ve gelişimsel amaçlarını destekleyecek tarzda gerçekleştirilmesine katkıda bulunmak isteyen yeniden yapılanma alanında faaliyet gösteren kuruluş ve uzmanlarla uluslar arası bir tartışma zemini inisiyatifinin geliştirilmesi.

· Konferans bu çerçevede, yeniden yapılanma sürecini yönetenlerin, şu üç konudaki sembolizmi korumaya özen göstermeleri gerektiğini düşünmektedir: Zafer, sebat ve feda.

· Bölgede simasında önemli yer tutan kültürel, sosyal ve tarihi miras teşkil eden mekânları yeniden inşa edecek ve bilgi ve kültürün üretilmesinde rol alacak Arap ve uluslararası kampanyaların örgütlenmesi.

Uluslararası Beyrut Konferansı

Lübnan Komünist Partisi, Hizbullah, Ulusal Birlik Platformu, Halk Hareketi ve Samidun (sivil toplum örgütleri ağı) Lübnan’dan çağrıda bulunanlar arasında.

Genel Politik Çerçeve:

Lübnan sürekli bir Amerikan-İsrail salgınlığı altındadır. 33 gün süren askeri saldırı uluslararası anlaşmalarca belirlenmiş bütün kuralları ve kısıtlamaları ihlal ederek, yeni emperyal düzenin ekonomik, politik ve toplumsal bütün alanlarda kurmak istediği modeli de göstermiş oldu: bütün yönetmeliklerden ve yasalardan kurtulmuş gücün hegemonyası: tam bir Orman Kanunları Dünyası.

Savaşın yürütülmesine ABD doğrudan katılmıştır. Her an daha aktif bir rol oynayabilir. ABD askeri eylemlerini tamamlayan ve Lübnanlıları içerde birbirine düşürüp, karışıklığa ve bölünmeye yol açan stratejiler geliştiriyor. Bu da Amerikan egemenliğine karşı çıkan bütün güçleri, özellikle İran ve Suriye’yi ama ayrıca Washington’un müttefiklerini de hedef alan daha büyük bir bölgesel planın parçası. Bölge ülkeleri arasındaki herhangi bir birliğe, herhangi bir muhalefete karşı çıkılmalıdır. Böyle bir strateji bu ülkelerin birliğini tehdit etmekte ve bölünmelerine yol açmaktadır. ABD Dışişleri Bakanı Condoleeza Rice’ın dediği gibi amaç “Yeni bir Ortadoğu” yaratmaktır. ABD benzer bir şekilde “Büyük Ortadoğu” yaratmayı hedefleyerek Irak’a savaş açmıştı.

ABD İsrail’le birlikte, Hizbullah’ı silahsızlandırmak için bilenmiş durumda, çünkü Hizbullah bölgede egemenlik kurma ve uluslararası toplumu tamamen susturarak Filistin’i yıkma ve ilhak etme çabalarını engellemektedir.

İsrail savaş aygıtının acımasızlığına rağmen, direniş saldırıları durdurmayı başardı. Lübnan halkının bombalamalara boyun eğmeyi reddetmesi; direniş hareketinin etkinliği ve içinde İslamcı, demokrat, ilerici ve komünistlerin de bulunduğu geniş bir siyasi akımın ve ayrıca farklılığına rağmen birleşik ve örgütlü bir halk hareketinin ortaya çıkması; bunların hepsi saldırı sırasında sürekli baskı altında olan ulusal birliğin korunmasına katkıda bulundu. Siyasi eğilimlerine bakmaksızın bütün Lübnan halkı ABD ve İsrail’in planlarına karşı çıktı ve onları engelledi.

Buna rağmen, Washington ve Tel Aviv askeri yolla elde edemediğini siyasi yollarla elde etmekte kararlı. Savaş başladığı sıralarda saldırıyı gerçekleştiren bazı yönetimlerin de katılımıyla yapılan G8 toplantısında alınan kararlar, ABD ve İsrail’in planlarını durdurmayı başaramayan Uluslararası Toplumun yetersizliğini ortaya koymaktadır.

Fırsat doğar doğmaz Lübnan’a yönelik yeni bir ABD-İsrail saldırısı gerçekleşecektir. Bu nedenle erken davranıp bunu engellemek zorundayız.

Amaçlar:

Uluslararası konferans şunun için organize ediliyor:

1. Lübnan halkının direnişini selamlamak

2. Direnişi destekleme yollarını tartışmak

3. En doğrudan biçimiyle Lübnan’daki, daha sürekli ve yıkıcı biçimiyle Irak ve Filistin’deki ve ayrıca Iran, Suriye ve bütün bölgede hazırlığı yapılan saldırılara karşı çıkmak ve bunları mahkûm etmek.

Uluslararası konferans ayrıca şunları amaçlıyor:

I – Saldırıyı ve stratejilerini oluşturan öğeleri incelemek. Bir sonraki saldırıyı engellemek için bütün güçler ve gruplar arasında gerçek bir koordinasyon kurabilmeyi ümit ediyoruz. Beş atölye önerilmektedir. Verimliliği sağlamak için katılım sınırlı tutulacaktır. Atölyeler:

1. Uluslararası Adalet Mahkemesi, halk mahkemeleri önerileri (Russell tipi) ve yurttaşlık prosedürünün incelenmesi de dahil olmak üzere yasalar ve hukuk

2. Küresel medya

3. Yeniden inşa ve kent planlaması

4. Arap örgütlenmesi,

5. Strateji

Atölyelerin her biri için yönlendirici bir grup hazırlanacaktır.

II – Ulusal haklarının bütünlüğü açısından Filistin halkının mücadelesiyle uluslararası dayanışmayı artırmak.

III – İşgali sona erdirmek için Iraklıların temel taleplerini desteklemek.

Lojistik özellikler:

Konferans 16–19 Kasım 2006’da Beyrut’ta gerçekleştirilecektir. Katılımcıları davet etmek için bir komite görevlendirilmiştir. Komite, Komünist Partisi, Hizbullah, Ulusal Birlik Platformu, Halk Hareketi ve Samidun sivil toplum örgütleri ağı olmak üzere Lübnanlılardan oluşmaktadır.

………………………………………………………………………………………………

Program

16 Kasım, Perşembe:

18:00 – Açılış.

17 Kasım, Cuma:

-09:00 / 13:00 – Atölye toplantıları – her atölye toplantısına yalnızca ilgili katılımcalar katılacaktır.

- 13:00 / 15:00– Öğle yemeği

- 15.00 / 19:00 – Beyrut’un güney banliyölerine ziyaret

Aynı saatte, Arap katılımcılar için bir Arap platformu oluşturmak için toplantı

- 19:00 / 22:00 – Film gösterimi, tiyatro…

18 Kasım, Cumartesi:

- 09:00 / 13:00 – Atölye toplantıları

Çeviren: Mustafa Bektaş

BOP ve HOP Nedir?

Büyük Ortadoğu Projesi, bölge halklarının refah, barış ve demokrasi umudu çerçevesinde değil, emperyalizmin ekonomik ve siyasi hegemonyasını sağlama hedefiyle bölgeyi tümüyle yeniden yapılandırma ve Yeni Dünya Düzeni içine çekme girişimi olarak ”Yeni Amerikan Yüzyılı Projesi”nin bir uzantısıdır.

Halkların Ortadoğu Projesi, bölge halklarının refah, barış ve demokrasiden yana kendi ekonomik ve siyasi kaderlerini tayin hakkı çerçevesinde, BOP’u ve Türkiye egemenlerinin işbirlikçiliğini durdurma hedefini taşıyan, anti-emperyalist bir mücadele ve dayanışma zeminidir.

HOP Tavrı Nedir?

KARŞI ÇIKIYORUZ

Savaşa ve işgale

• Irak ve Afganistan işgaline, İran ve Suriye ve K. Kore’ye yönelik tehditlere,
• İsrail’in siyonist yayılmacılığına, Filistin’e ve Lübnan’a saldırılarına,
• Emperyalizmin bölgeye yönelik bütün askeri tehditlerine, Türkiye’nin her türlü işbirlikçiliği, suç ortaklığı ve yayılmacı politikalarına,
• Öncelikle ABD ve İsrail olmak üzere tüm dünyada nükleer silahlanmaya,
• Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin sınırötesi operasyonlarına ve Kürt sorununa askeri yaklaşımlarına.

Neo-liberalizme

• Bölge kaynaklarının emperyalizm ve tekelleri (ÇUŞ) tarafından talan edilmesine,
• Bölge ekonomilerinin emperyalist saldırganlıkla neo-liberal temelde yeniden yapılandırılmasına,
• DTÖ, İMF, AB’nin sözde “istikrar” gerçekte işçi ve yoksullara neo-liberal saldırı programlarına,
• Kamusal hizmetlerin özelleştirilmesine,
• Çalışma yaşamının özelleştirme, taşeronlaştırma, esnekleştirme, güvensizleştirmeler ile neo-liberal temelde yeniden yapılandırılmasına,

Baskılara

• Sözde “uluslararası toplum”un gerçekte emperyalizmin bütün baskı yöntemlerine,
• Emperyalizmin “istenmeyen” hükümetlere yönelik “rejim değişikliği” müdahalelerine,
• Seçilmiş hükümetlere yönelik askeri darbelere,
• Bölge hükümet, krallık ve diktatörlüklerinin işçi, yoksul ve ezilenlere yönelik baskılarına,
• Emperyalistlerin ve işbirlikçilerinin, direnen örgütlere ve halklara karşı bir saldırı aracı olarak kullandıkları provokasyonlara, linçlere, komplolara, psikolojik savaş uygulamlarına,
• “Terörle mücadele” adı altında demokratik haklara ve hareketlere yapılan saldırılara,
• Emperyalizme ve işbirlikçilerine karşı direnen örgütleri terörist ilan eden kara listelere,
• Emperyalizmin hapishane politikalarına, tutsakları kimliksizleştirmeyi, kişilksizleştirmeyi hedefleyen tecrit politikasına.

Ayrımcılığa

• “Terörle mücadele” ve “laiklik” temelinde Müslüman ve Arapların hedef gösterilip dışlanmalarına,
• Türkiye’de Kürt Halkına, Ermenilere, Rumlara, Musevilere ve diğer tüm etnik grup ve azınlıklara yönelik şovenizme, anti-semitizme,
• Etnisite, din, dil, mezhep, cinsiyet temelinde ve diğer tüm ayrımcı, dışlayıcı politikalara.

İşbirlikçiliğine

• Başta Türkiye olmak üzere bölge devletlerinin ve bölgedeki diğer tüm güç ve kurumların emperyalizm ile işbirlikçiliğine,
• BOP’a bağlı Gelecek İçin Forum, GİF Vakfı ve benzeri sözde sivil inisiyatifler ile işbirliğine,
• İsrail ile her türlü ittifaka, siyasi-askeri-ekonomik anlaşmalara.

HEDEFLİYORUZ:

• Balkanlardan, Ortadoğu’ya, Akdeniz’den Kafkasya’ya bölge halklarının emperyalizme ve işbirlikçi iktidarlara karşı birlikte mücadelesini örmeyi,
• Emperyalizmin böl, parçala, yönet stratejisiyle halkları birbirine düşürerek karşı karşıya getiren politikalarına karşı çıkmayı ve halklar arasındaki sorunların, emperyalist müdahale ve dayatmaları önleyecek şekilde halkların kendi inisiyatifleriyle ve diyalog yöntemiyle çözülmesini,
• Filistin sorununun, Arap ve Musevilerin eşit haklılık ve gönüllü birlik temelinde ortak bir Filistin Devleti çatısı altında birlikte yaşamalarını olanaklı kılacak şekilde çözümünü,
• Türkiye’de Kürt Halkına yönelik imha, inkar, baskı ve asimalasyon politikalarına son vermeyi, Kürt Halkının kendi geleceğini özgürce tayin edebileceği koşulların yaratılması için çalışmayı, soruna, özgürlük ve eşitlik temelinde gönüllü birliğe dayanan bir siyasi çözüm sağlanmasını,
• Türkiye’de egemenlerin laik-antilaik şeklinde halkı bölmeyi amaçlayan politikalarını boşa çıkaracak şekilde, inanan, inanmayan, dini ya da mezhebi her ne olursa olsun tüm halkı emperyalizme ve işbirlikçilerine karşı mücadelede yanyana getirmeyi.

SAHİP ÇIKIYORUZ:

• Emperyalizme ve siyonizme karşı tüm direnenlere,
• Ekonomi ve siyasi alanda anti-emperyalist bir eksende demokrasi mücadelesi yürütenlere,
• Emperyalizme karşı direnişte tutsak düşen savaş esirlerine,
• Latin Amerika’da, ABD’de, Avrupa’da, dünyanın her köşesinde, savaşa, emperyalizme, neo-liberalizme, ayrımcılığa ve bütün bunlara kaynaklık eden kapitalizme karşı sürdürülen uluslararası direniş hareketlerine.

HOP Ne Yapacak?

• HOP güçleri* arasında, ülke ve bölge düzeyinde, demokratik bir iletişim, diyalog ve mücadele zemini oluşturmak,
• Emperyalizme ve siyonizme karşı sürdürülen direniş ve demokrasi hareketleri için her düzeyde dayanışma örgütlemek,
• Uluslar arası direniş hareketlerini yakından izlemek, bunlarla ilişki kurmak, varolan ilişkileri güçlendirmek ve bu muhalif hareketlerle Türkiye’deki demokratik muhalefet güçleri arasında organik bir ilişki kurulması ve geliştirilmesi için gayret etmek,
• HOP için birlikte araştırmak, tartışmak, evrensel bilgiyi ve yerel deneyimleri paylaşmak, ortaklaştırmak, birlikte öğrenmek,
• Türkiye’de ve bölgede savaşa, neo-liberalizme, emperyalizme karşı, demokrasiden yana farklı kampanya ve çalışmaların varlığını reddetmeden bunların mücadele birliğini inşa etmek için yapıcı bir rol oynamak.

HOP Nasıl Çalışacak?

• • HOP uzun erimli ve geniş kapsamlı bir çalışmadır.
    • HOP kapsayıcı ve birleştirici olma hedefiyle merkezi, yerel ve alan çalışmaları yürütür. Yerel ve alan grupların kendi çalışmalarını yürütme özerkliği söz konusudur. Ancak merkezi kampanyalara tam destek verilmesi gerekir.
    • HOP Koordinasyonu gerekli gördüğü anda kendi yürütmesini oluşturur. Yürütme genel toplantı kararlarını hayata geçirmekle yükümlüdür. Genel toplantı yapılamayacak kadar acil durumlarda Yürütme inistiyatif kullanabilir.
    • HOP, HOP güçlerinin varolan çalışmalarının bir koordinasyon alanı olduğu gibi üzerinde anlaşılan çalışma ve kampanyaların inşa edilmesi ve birlikte yürütülmesi zeminidir.
    • HOP güçleri ortak çalışmalar için karşılıklı ikna temelinde harket ederler. Ortak bir çalışma mümkü olmadığı durumda, HOP güçlerinin bir kısmının bir alt çalışma yürütümesinin önü açıktır. Ancak bu HOP zemini parçalamayacak bir şekilde gerçekleştirilmelidir.
    • HOP Koordinasyonu HOP tavrını tümüyle paylaşanların sıkı işbirliği zeminidir. Ancak en genel anlamda BOP’a karşı olup da HOP tavrını tümüyle paylaşmayanların HOP Koordinasyonu çalışma ve kampanyaları ile kısa veya uzun vaadeli ilişkilenmesinin önü açıktır. Bu güçlerle koordinasyon ve işbirliği üzerinde anlaşılan konularla sınırlıdır. (Farklı hareket ve tek konulu kampanyalar ile ilişkilenme).
    • Hangi çalışma ve kampanyaların HOP başlığı altında yürütülebileceği, HOP güçleri arasında diyalog ile belirlenir.
    • HOP Koordinasyonu küresel direniş hareketleriyle ilişkilenmede hareketin işlevselliği, kitleselliği ve HOP tavrı ile uyumluluğu dengelerini gözetir.
    • HOP, kurumların ve bireylerin ortak zeminidir.
    • Böylesi bir zeminde katılımcılar arası çalışma hukukunu kağıt üzerinde tarif etme zorluğu ortadadır. Kurumlar ve bireyler arasındaki eşitsizlik verili durumda mevcuttur. Hedef, verimli ve dışlayıcı değil kapsayıcı bir şekilde birlikte çalışmaktır. Buna uygun bir kültürün gelişmesi için bütün kurum ve bireylerin yoğun çaba harcaması gerekmektedir.
    • Ancak tek bir kurum veya bireyin çalışmaları sekteye uğratacak şekilde veto hakkı kullanması, kurumların, bireylerin öneri ve emeğini dışlayıcı, bireylerin de kurumların örgütlü gücünü dışlayıcı tutumlar sergilemesi uygun değildir.
    • HOP güçleri, genelde muhalefet hareketi, özelde HOP Koordinasyonu katılımcıları arasında her türlü şiddet ve şiddet tehdidine karşı tutum alırlar.

* HOP Güçleri kavramının içeriğinin doldurulması gerekiyor. HOP inisiyatifini devrimci sosyalist güçlerin başlatması bir realite, ancak, “HOP Güçleri” çok daha geniş bir alanı ifade ediyor.

Sözüm, siyasi görüşü ne olursa olsun, laik dindar bütün Türkiye yurtseverlerinedir. Gelin omuz omuza verelim, bir diyalog başlatalım. Ve kendi Büyük Orta-Doğu Projemizin, Halkların; Ortadoğu Projesi üzerine bir konsensüse varalım. Anadolumuzu bir demokrasi kalesi olarak bütün bölge halkları için bir cazibe merkezi durumuna yükseltelim. Ve bütün engelleri aşarak o projeyi gerçekleştirelim. Yüce hedeflere yönelelim. Türkiye’ye layık olan budur. İMF’nin kredilerine tamah ederek Amerikan tezgahı BOP’un jandarmalığına soyunmak değil. >> MİHRİ BELLİ’NİN ÇAĞRISI

Televizyonu açıyorsun. Panel var. Konu Büyük Orta-Doğu Projesi. Kısacası BOP tartışılıyor. Yaşını başını almış diplomat eskileri Amerikan tezgahı BOP’un uygulamaya konduğunda Türkiye’ye düşecek rolü tartışıyorlar. Bizim Dışişleri’nde yıllarca hizmet etmiş bu emekli baylar öyle şeyler söylüyorlar ki sanırsın Bush yönetiminin bir sözcüsü konuşuyor. Paneli yöneten diplomatik kariyerden değil. Esasta onun da ötekilerle bir görüş ayrılığı yok. Derin (!) dış politika tahlilleri diye sunduklarının ABD emperyalizminin dayatmalarını sineye çekmekten öte bir anlamı yok. Halkların direnişinin lafı bile edilmiyor.

Gazeteyi eline alıyorsun birçok yazı BOP üzerine. Nedir bu BOP dedikleri? Sovyetlerin dağılmasıyla ABD tek süper güç olarak kalınca Amerikan stratejistleri tahlillerinde daha bir cüretkar kesildiler. Brzezinsky bunlardan biri; “Avrasya’ya hükmeden dünyaya hükmeder” diyerek hedef gösterdi. İşte BOP o hedefe ulaşmak için tutulacak yolu aydınlatan projenin adı. Bu yolda ilk önce Afganistan işgal edildi. Ardından İrak’a saldırı oldu. Orta Asya ve Kafkaslardaki devletçiklerin Amerikan uydusu durumuna sokulmalarında ilerlemeler de caba.

Ve bu süreçte Türkiye’ye aktif rol biçiliyor, jandarmalık rolü. AKP hükümeti bu role dünden razı. Bürokrasinin etkili kesiminden de bir itiraz geleceğe benzemez.

Kuzey Irak’ta meydanı Amerikan tezgahı oluşumun aktörleri olan Barzani ve Talabani takımının önünde engelleri temizlemek üzere o bölgede konuşlanmış bir avuç PKK’lı gerillanın ülkenin güvenliği için en büyük tehlike olarak hedef gösterilmesi başka türlü yorumlanamaz.

Türkiye’nin; demokratikleşmesinin birinci şartı olan Kürt sorununun hakça çözümünde biricik muhatap olan; Abdullah Öcalan’a tecridin tam bu sıra şiddetlendirilmesi de öyle. Geriye Irak macerasına karşı olan Türkiye’nin barışsever kamuoyu kalıyor. Onu da etkisiz kılmanın bir yolu bulunur herhalde. Geçmişte örnekleri eksik değil. Evet, BOP üzerine propagandanın anlamı özetle bu.

Amerika’nın piyasaya sürdüğü BOP’dan bahsediyoruz. İyi ama Amerika dünyanın öbür ucunda. Bizim vatanımız Türkiye ise Orta-Doğu coğrafyasının tam göbeğinde. Amerika’nın BOP’u var. Bizim yani Türkiye yurtseverlerinin kendi vatanlarının bulunduğu bölgeye ilişkin politikada hedeflerini belirleyen, bu hedeflere yönelindiğinde izlenecek yolu aydınlatan bir projeleri yok. Besbelli bizim Projemiz bu bölgede; yaşayan halkların barış içinde olmalarını ve mutluluklarını amaçlayan Halkların Ortadoğu Projesi (HOP) olacaktır. ABD’nin dayattığının tam tersi.

Bizim bir Orta-Doğu projesinden yoksun oluşumuz önemli bir eksiklik değil mi? Bu eksikliği bir an önce gidermek bir Türkiye yurtseveliği görevi olduğu kadar bölge halklarının barış içinde mutlu yaşamını amaç bilen bir enternasyonalist görev de değil mi?

Sosyalistler en tutarlı yurtseverlerdir, hep derim ben. Sosyalist derken ben burada ülke ve dünya geçeklerinden habersiz sol gevezeleri kastetmiyorum. Evet sosyalistler en tutarlı yurtseverlerdir. Ama yurtseverlik onların tekelinde değil. Dindar ya da muhafazakar olarak nitelendirebileceğimiz siyasi görüşleri benimseyenler içinde de saygı duymamız gereken yurtseverler var. Yeter ki bu ülke insanlarının başı dik ve onurlu olarak yaşamasını savunsunlar. Yeter ki “ılımlı İslam” adı altında uyduluk politikası ile Müslümanlığı bağdaştırmaya kalkışlanların gerçek kimliğini görebilsinler.

Yeter ki uygarlık meşalesini beşyüz yıl elinde taşımış ilk müslümanların ilerici ruhunu yaşatabilsinler. Yeter ki hakiki müslümanlığın bu yoksullar ülkesinde binlerce polisi köşebaşlarına dikip kentin göbeğinde halka yasak bölgeler kurarak servetlere malolan şaşaalı nikah törenleri tertip edenlerinki değil, “bir lokma bir hırka” diyen ve halkın öncüsü olarak bundan fazlasını istemeyi kendisine yakıştırmayan Yunus Emre zihniyetini sürdürenlerin müslümanlığı olduğunu kavramış olsunlar.

Sözüm, siyasi görüşü ne olursa olsun, laik dindar bütün Türkiye yurtseverlerinedir. Gelin omuz omuza verelim, bir diyalog başlatalım. Ve kendi Büyük Orta-Doğu Projemizin, Halkların; Ortadoğu Projesi üzerine bir konsensüse varalım. Anadolumuzu bir demokrasi kalesi olarak bütün bölge halkları için bir cazibe merkezi durumuna yükseltelim. Ve bütün engelleri aşarak o projeyi gerçekleştirelim. Yüce hedeflere yönelelim. Türkiye’ye layık olan budur. İMF’nin kredilerine tamah ederek Amerikan tezgahı BOP’un jandarmalığına soyunmak değil.